Find yourself back in this land, far from the sorrow-full world of the Humans. Live as you please and fight for everything you own, together we will rule this world!
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Captured in the end

Go down 
AuteurBericht
Kajira
Deadhell
avatar

Aantal berichten : 16

Karakter
Leeftijd: 15
Rang: Leerling
Partner: kandidaten?

BerichtOnderwerp: Captured in the end   do aug 11, 2011 12:46 pm

In haar mooiste kleren was Kajira, midden in de nacht uit het weeshuis ontsnapt. Er was bijna geen eten daar, noch schone ruimte, noch liefde.
Ze had door de stad zo veel mogelijk in de schaduw gelopen, zo onzichtbaar mogelijk. Ze kwam bij de kerk aan. Bij de kerk zou ze "sanctuary" krijgen, wat heiligdom betekende, wat dus betekende dat ze haar niet met geweld daar weg mochten halen, aangezien de kerk het huis van god is.
Ze liep naar binnen en keek rond of ze een pastoor of priester-figuur zag. Hij leek er niet te zijn en opeens zag ze iemand voor het altaar geknield te bidden. Kajira liep naar het altaar toe en begon naast de vreemdeling te bidden. Normaal bad ze niet, ze was eerlijk gezegd niet gelovig, maar ze was ook geen atheïst en God's steun kon ze best wel gebruiken. Ze begon intens te bidden en vergat alles om zich heen. Opeens voelde ze iemand ademen in haar nek. Ze keek naar rechts. Daar zat de vreemdeling vlak naast haar. "Ben je alleen?", vroeg de vreemdeling. Kajira begreep dat dit niet een vraag was of ze hier alleen was gekomen, maar of ze alleen op de wereld stond.
"Ja", antwoordde Kajira, en ze keek omlaag, met haar handen nog steeds in elkaar gevouwen. "Dan zal ik er voor zorgen dat je vanaf nu niet meer alleen bent", sprak hij en opeens trok de vreemdeling Kajira tegen zich aan. Hij hield haar om haar middel en bij haar kin vast. Kajira stribbelde om los te komen, maar het lukte niet. "HELP!", riep ze. De hand om haar kin schoof zich ook over haar mond."Sssst, stil maar, het is zo voorbij", sprak de vreemdeling, die daarna aan haar nek rook en haar nek even likte, terwijl Kajira nog steeds worstelde om los te komen, maar de vreemdeling had haar nog steeds stevig vast.
Kajira's adem ontsnapte haar, toen ze opeens twee vlijmscherpe voorwerpen in haar nek voelden boren. Ze probeerde nog steeds los te komen, maar hoe langer ze de vlijmscherpe voorwerpen in haar huid voelde, hoe minder energie ze had en steeds minder probeerde tegen te stribbelen, tot ze van vermoeidheid stopte met bewegen. Haar oogleden gingen half dicht. Ze voelde de twee scherpe voorwerpen uit haar nek glijden en ze viel met haar rug tegen de borst van de vreemdeling aan. Ze keek omhoog naar de vreemdeling waar ze tegen aan lag en zag twee vlijmscherpe hoektanden uit zijn mond steken, en haar ogen werden groot, terwijl haar oogleden nog steeds halfdicht waren. De vampier had zijn armen om haar heen geslagen en wiegde haar zachtjes heen en weer. "Goedzo, rustig maar", sprak hij geruststellend terwijl Kajira als een verlamde tegen hem aan lag. "We zijn bijna klaar, dan laat ik je los, ok? Alles komt goed.", zei hij zachtjes. Hij ging zitten en trok haar op schoot, en legde haar hoofd tegen zijn schouder aan. Met moeite richtte Kajira haar hoofd licht op en keek de vampier aan. De vampier liet haar los en aaide met zijn linkerhand haar over haar hoofd. Kajira keek naar de vampier zijn gezicht. Hij was best knap. Zo tussen de 18 en 25 schatte ze hem. Hij keek haar met wat medelijden en geruststelling in zijn blik aan en beet in zijn eigen pols.
"Open je mond.", zei hij. Kajira schudde moeizaam haar hoofd. "Als je niet dood wil gaan, moet je nu je mond openen.", zei hij. Misschien moest ze het toch maar doen, er was geen mogelijkheid dat ze terug kon. Langzaam opende ze haar mond. De vampier hield zijn bloedende pols boven haar mond en zijn bloed drupte in haar mond. Opeens greep de vampier haar stevig vast en klemde zijn armen om haar lijf en armen heen.
Kajira's ogen werden groot. Ze voelde een verschrikkelijke pijn van binnen en begon heen en weer te kronkelen. De vampier versterkte zijn greep. Daarom had de vampier zich opeens aan haar vastgeklampt, dacht ze. Het duurde 15 seconden, maar het leek voor Kajira wel een minuut. De pijn vaagde weg en ze voelde hem nog maar lichtjes. Ze voelde zich gelijk weer uitgeput en haar ogen gingen half dicht. De vampier verzwakte zijn greep. "Goedzo, nu is het allemaal voorbij.". Hij trok haar in kleermakerszit weer goed op zijn schoot met haar rug tegen zijn borst. Hij sloeg zijn armen weer om haar heen en wiegde haar zachtjes heen en weer, terwijl hij zachtjes neuriede. Kajira voelde haar oogleden steeds verder dicht zakken en het geneurie was best wel rustgevend. Ze viel zonder verzet in slaap.

Kajira werd wakker. De pastoor stond voor haar met grote ogen. "Ben je ok, mijn kind?", sprak hij bezorgd. Ze kwam langzaam overeind. "Nee, ik ben niet ok", zei ze. Ze wou de pastoor aankijken maar haar blik bleef hangen bij zijn nek. Ze zag duidelijk zijn slagader kloppen. Als een bezetene keek ze naar de slagader, die maar bleef kloppen, en kloppen, en kloppen...
Een onverwachte kracht overviel Kajira. Ze sprong op en gooide de pastoor omver. Ze sprong boven op hem en begon zijn nek af te likken. De pastoor slaakte een schreeuw en probeerde haar van zich af te duwen, maar ze hield hem op de grond met een kracht die ze niet van zichzelf kende. De pastoor begon iets in het Latijn te prevelen, wat hij waarschijnlijk deed om te proberen haar te verjagen. Kajira voelde echter niks, behalve een verschrikkelijke honger...
Ze zette haar tanden in de pastoor zijn nek en begon te drinken alsof ze eeuwen niets had gedronken. Ze voelde dat de pastoor zijn protest verzwakte en bleef doordrinken. Toen ze haar dorst eindelijk gelest had, rechtop ging zitten en naar de dode, bleke pastoor keek, werd ze wakker. Haar ogen werden groot van ongeloof en ze keek naar beneden, naar haar kleren die besmeurd waren met bloed. Ze hief haar handen een beetje op en keek ernaar. Met deze handen had ze zojuist iemand vermoord, maar hoe. Ze schrok op uit haar gedachten. Haar tanden? Ze ging langzaam met haar hand naar haar mond en voelde met haar wijsvinger aan een van haar hoektanden. Ze voelde een prik en trok geschrokken haar hand terug. Ze keek naar haar wijsvinger. Hij bloedde. Voorzichtig gleed ze met haar wijsvinger over haar hoektand. Hij was langer, scherper. Een schok ging door haar heen. Ze was een vampier. Een vampier. Het woord galmde door haar hoofd.
"Nee.. NEE! NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!", gilde ze. Ze trok haar benen onder zich en klemde haar armen om haar benen heen. Ze legde haar voorhoofd op haar knieën en begon zachtjes te huilen.

(Only Kajira and Jonathan)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jonathan

avatar

Aantal berichten : 38

Karakter
Leeftijd: 75 (20 als mens)
Rang: Beschermer
Partner: Solus Aeterna...(Alone Forever)

BerichtOnderwerp: Re: Captured in the end   vr aug 12, 2011 7:05 am

Jonathan had tijdens zijn patrouille door de sterfelijke stad een gevecht gehoord. Het was jammer genoeg op een grote afstand en hoewel hij wel goede zintuigen had ,was hij niet snel. Dus na ongeveer een half uur (het had geen haast voor hem) kwam hij bij een kerk aan. Binnen lag een dode man en er zat naast hem een meisje te kniezen. Op dat moment klonk er een hevig geschreeuw :"Nee.. NEE! NEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEEE!!!!!!" Dat deed het hem. Hij rende erop af en met een ruk draaide hij hem meisje om. Met een enorme kracht opende hij haar mond en hij keek zorgvuldig. Ze had de hoektanden van een jonge vampier. "Wat is er gebeurd?" ,was zijn eerste dringende vraag. Daarna keek hij even naar de kleren die ze aan had. Die zaten onder het bloed. Maar er zat vers bloed bij ,dus zij moest die arme man hebben gedood.Ze begon te vertellen over wat er allemaal was gebeurd ,maar hij onderbrak haar: "Ik weet het al.." ,was zijn tweede korte zin. Hij opende zijn mond en liet zijn hoektanden zien. "Je bent veilig.." zei hij om zijn zwijgen weer te beginnen.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kajira
Deadhell
avatar

Aantal berichten : 16

Karakter
Leeftijd: 15
Rang: Leerling
Partner: kandidaten?

BerichtOnderwerp: Re: Captured in the end   vr aug 12, 2011 7:50 am

Kajira hoorde snelle voetstappen naar haar toe rennen. Met een ruk werd ze omgedraaid door een vreemde man. Hij opende haar mond zonder dat ze verzet kon tonen. "Wat is er gebeurd?" vroeg hij indringend en leek naar haar hoektanden te kijken, die nu voor eeuwig zo lang en scherp zouden zijn. Hij keek naar haar kleren, besmeurd met bloed.
Kajira wou hem vertellen, dat hij weg moest blijven, dat ze een monster was, dat ze gevaarlijk was, tot ze merkte dat zijn aura anders was, ander van de dode pastoor, maar ook anders dan de aura van de levende mensen.
"Ik, ik weet het niet, er was gister opeens een man en.. en..", maar de man onderbrak haar. "Ik weet het al..", zei hij en hij opende zijn mond. Daar zag ze twee grote, scherpe hoektanden zitten. Kajira deinsde nog steeds zittend op de grond even terug. "Je bent veilig..", vervolgde de man en hij zweeg.
De man zat vlak bij haar en Kajira voelde de tranen weer opkomen. Niet wetend wat te zeggen, richtte ze haar hoofd naar beneden en maaktze zich klein, terwijl de tranen op haar knieën drupten. "Wat moet ik doen?", snikte ze. "Help me alstublieft. Wat moet ik doen? Alstublieft.". Ze keek de man wanhopig en met tranen in haar ogen aan. Ze pakte voorzichtig zijn jas vast en steunde een beetje daarmee tegen hem aan. "Wat moet ik doen? Help me alstublieft.", bleef ze konstant snikkend herhalen, terwijl ze nog steeds de man wanhopig aankeek.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jonathan

avatar

Aantal berichten : 38

Karakter
Leeftijd: 75 (20 als mens)
Rang: Beschermer
Partner: Solus Aeterna...(Alone Forever)

BerichtOnderwerp: Re: Captured in the end   vr aug 12, 2011 8:00 am

"Wat moet ik doen? Help me alstublieft." ,vroeg het meisje vertwijfeld. "Volg mij maar." zei hij. Hij trok haar mee door de stad. De mensen keken en vroegen van alles en zei antwoord was altijd weer :"Chronische bloedneus... Ziekenhuis..." Toen ze bij de bosrand waren aangekomen zei hij: "Hopelijk ben je niet te gehecht aan je mobieltje." en hij sleurde haar mee het bos in. Alles verliep goed en het meisje zei af en toe wat waarop hij dan antwoordde met "We zijn er zo.." Ongeacht de vraag.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kajira
Deadhell
avatar

Aantal berichten : 16

Karakter
Leeftijd: 15
Rang: Leerling
Partner: kandidaten?

BerichtOnderwerp: Re: Captured in the end   vr aug 12, 2011 11:31 pm

"Volg mij maar.", zei de vreemde vampier en hij trok Kajira mee door de stad. Angstig keek ze rond en veegde het bloed rond haar mond af, dat mocht niemand zien. Tegen iedereen die ze tegenkwamen en wat vroeg was de vampier zijn antwoord: "Chronische bloedneus... Ziekenhuis...".
Ze liepen naar het bos. "Hopelijk ben je niet te gehecht aan je mobieltje.", zei hij terwijl hij Kajira mee trok het bos in. "Heb ik niet.",zei ze. Hierna stelde ze nog enkele vragen. "Waar gaan we naar toe?", "Wat is er hier?", "Zijn we er bijna?". Maar op alle vragen kreeg ze hetzelfde antwoord. "We zijn er zo..".
Kajira werd zenuwachtig. Waar zijn ze zo? En wat is er daar? En wie is die vampier eigenlijk die haar zonder pardon mee neemt naar het bos en zegt dat ze veilig is? Zal ze dat werkelijk zo zijn? Ze was bang voor de vreemde man die haar zo maar meesleurde, zonder een woord te zeggen en ze wou wel tegenstribbelen, maar de vampier hield haar nog steeds stevig vast met een kracht die normaal bijna haar botten zou hebben gebroken. Ze besefte dat ze niet eens elkaars naam wisten. "Kajira.", zei ze. "Mijn naam is Kajira.", zei ze de vampier, maar hij gaf geen antwoord. Ze stopten. Kajira's ogen werden groot. Dit had ze zich nooit kunnen voorstellen. Dit zou waarschijnlijk "er" zijn.
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Jonathan

avatar

Aantal berichten : 38

Karakter
Leeftijd: 75 (20 als mens)
Rang: Beschermer
Partner: Solus Aeterna...(Alone Forever)

BerichtOnderwerp: Re: Captured in the end   za aug 13, 2011 3:22 am

"Kajira.", zei ze. "Mijn naam is Kajira." Een paar tellen later stonden ze al bij de palissade van het vampierenkamp. "Mijn naam is Jonathan ,maar je mag me John noemen. Zodra we binnen zijn spreek je niemand aan ,als er iets aan je gevraagd wordt antwoord je beleefd en je kijkt niemand recht aan. Begrepen?" Daarna liep hij door een sluipweggetje in de palissade het kamp in met Kajira achter zich aan.

(Als Kajira is geweest mag Vyndi komen.)
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Kajira
Deadhell
avatar

Aantal berichten : 16

Karakter
Leeftijd: 15
Rang: Leerling
Partner: kandidaten?

BerichtOnderwerp: Re: Captured in the end   za aug 13, 2011 5:18 am

TOPIC GESLOTEN, WE VERHUIZEN NAAR HET VAMPIERKAMP
Terug naar boven Go down
Profiel bekijken
Mimi
Queen of everything.
avatar

Aantal berichten : 956

Karakter
Leeftijd: 76
Rang: Elf Queen
Partner: There is no point in not loving every bit of you Setherian you are all that's left of me, stay close.

BerichtOnderwerp: Re: Captured in the end   zo aug 14, 2011 10:15 am

Hier konden we dus gewoon door trouwens...
Maar ik zal hem sluiten Smile

~~~~~~~~~~~~~~~~

Terug naar boven Go down
Profiel bekijken http://www.misheru-san.hyves.nl
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Captured in the end   

Terug naar boven Go down
 
Captured in the end
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Fantasy Life :: Overige Territoria :: Sterfelijke :: Kerk en omstreken-
Ga naar: