Find yourself back in this land, far from the sorrow-full world of the Humans. Live as you please and fight for everything you own, together we will rule this world!
 
IndexPortalKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Et toi tu elle aime un peu plus fort

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Meredith
Moderator
avatar

Aantal berichten : 60

Karakter
Leeftijd: 16, happy now?
Rang: Child
Partner: It's a cinderella syndrome

BerichtOnderwerp: Et toi tu elle aime un peu plus fort   zo jan 15, 2012 12:58 am

'Alors tu vois, comme tout se mêle
Et du cœur à tes lèvres, je deviens ton casse-tête
Ton rire me crie, de te lâcher'
Tranen vormden zich niet meer in haar helblauwe ogen, ze waren het niet waard. Ze waren het eigenlijk niet eens waard dat ze over ze zong. Wat zou er gebeuren als ze gewoon... Verdween? Wegging, naar waar dan ook? Oploste in het niets. Niemand gaf echt om haar, zelfs familie niet. Dave was een tovenaar die het wel kon, en Sara had elfenbloed. Maar zijzelf. Opgevoed bij elfen die haar haar hele leven hadden voorgelogen, terwijl ze beter was dan de rest. Als tovenaar faalde ze ook; Kon nog geen hond oproepen. Het enige wat ze geprobeerd had en wat had gewerkt waren wat duiven, niet meer dan een paar witte duiven. Ze had ze kapotgemaakt met wat ijspegels. De vredesduiven vermoord met helder ijs, met eerlijkheid. Ze haatte het.
'Avant de perdre prise, et d'abandonner
Car je ne t'en demanderai jamais autant
Déjà que tu me traites, comme un grand enfant

De grond was ijskoud, er lag een licht laagje ijs, zoals overal waar ze liep. Maar het was niet bewolkt, bliksemde niet. De zon scheen feller dan ooit, maakte haar gouden haren bijna onmogelijk om naar te kijken. Ze waren veranderd, van heel licht naar wat donkerder. Binnen de kortste keren waren ze donkergeel, straks werden ze nog oranje. Daarna rood, misschien. Zou best kunnen, en eigenlijk zou ze het niet erg vinden. Niemand zou haar dan herkennen, met rode haren. Misschien moest ze dat maar eens overwegen, zoiets als een metamorfose. Dan zou Meredith verdwijnen, een ander persoon in de plaats komen. Ze plukte een wit veertje uit haar volle bos, die was vast blijven zitten toen ze haar vleugels inklapte om hier te landen. Langzaam begon ze verder te zingen, om haar gedachten maar af te leiden. Er was hier toch niemand. Dacht ze dan.

Et nous n'avons plus rien, à risquer
À part nos vies qu'on laisse de coté
Et il m'aime encore, et moi je t'aime un peu plus fort
Mais il m'aime encore, et moi je t'aime un peu plus fort



Luisterliedje~

~~~~~~~~~~~~~~~~

Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
 
Et toi tu elle aime un peu plus fort
Terug naar boven 
Pagina 1 van 1

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Fantasy Life :: Territoria :: Elfen Territorium-
Ga naar: